Bruggen bouwen…

Pas hebben we hier voor het vak Teams een brug gebouwd die een reep chocola moest kunnen dragen. Materiaal: één krant en een rol plankband! En de chocoladereep. De rol plakband moest op één tafel blijven, alleen dat al gaf een enorme spanning.

De brug moest een zo lang mogelijke afstand tussen twee stoelen overbruggen. De hele groep, zo’n vijftig mensen, was ingedeeld in zeven teams. De winnende groep zou alle repen chocola krijgen. Dat was dus een sterke motivatie om de beste te zijn.

Sommigen dachten dat ze een heel goed team vormen met elkaar. Vervolgens blijkt dat niemand naar elkaar luistert en dat het helemaal mis gaat.

Bij ons ging het in het begin ging aardig goed. Ik (Willem) was de enige technische persoon in ons team, de rollen waren duidelijk verdeeld en we konden goed met elkaar overweg.

Uiteindelijk hadden we een redelijke brug. Helaas hebben we  de repen chocola niet gewonnen, maar wel weer geleerd waar het goed en fout gaat tijdens een opdracht die je als een team moet uitvoeren.

Elke week krijgen we een opdracht om als team uit te voeren. Meestal loopt de spanning flink op, maar het zijn erg leuke en leerzame lessen.

Conflicten

In een andere les moesten we van andere groepsleden iets positiefs opschrijven, en één punt dat beter kon.

Nou, dat is best lastig. Engelsen zijn bijvoorbeeld natuurlijk heel gentle, beleefd, en…hoe rechtstreeks kunnen zij zijn? En wij naar hen? Bovendien ken je sommigen nog niet echt, dus de vraag is… heb je wel gelijk in wat je zegt??

Het is erg belangrijk om te weten hoe je functioneert in een team. We kregen hier persoonlijkheidstesten, zodat we zelf weten hoe we reageren in een groep, en teamrollentesten. In een groep is de leider belangrijk, maar de monitor –iemand die alles goed evalueert en observeert– ook. Anderen zijn meer van het brainstormen. En iedereen is nodig in een goed team.

Persoonlijkheden kunnen botsen. Maar wij moeten leren dat je dan niet zegt van de ander: die persoon is fout, die moet eruit! Een extravert mens moet begrijpen dat andere mensen soms even moeten nadenken, maar net zo goed hun mening willen geven. Een introvert persoon moet weten dat extraverte mensen hardop denken en tussendoor maar wat roepen. Het ‘ene’ is niet beter dan het andere.

Op het zendingsveld vinden de meeste conflicten plaats tussen westerlingen onderling. Conflicten binnen een team vormen de grootste reden voor vroegtijdige terugkeer van zendingswerkers. Vandaar dit vak.

Direct zijn (of niet)

Begrip voor en kennis van de verschillende persoonlijkheden (en culturen) is cruciaal om straks in het veld de vrede te kunnen bewaren. De meeste MAF-teams bestaan uit Amerikanen – maar in de groepen zitten ook Nederlandse, Zweedse en Duitse gezinnen. Zo’n team bestaat behalve uit piloten ook uit monteurs, programmeurs, managers, kwaliteitsmedewerkers… Doorgaans zit een gezin niet in z’n eentje in the middle of nowhere.

Dat Afrikanen anders denken, weten de meesten wel als ze worden uitgezonden. Maar Amerikanen en Engelsen denken óók heel anders dan Nederlanders. Als je samenwerkt met andere westerlingen geld in principe ook dat je een andere cultuur binnen treed, en heb je dezelfde problemen te overbruggen  als wanneer je in een ver land ergens een stam opzoekt. Ondertussen denken we dat we als ‘westerling’ allemaal hetzelfde denken.

Amerikanen vinden eten best belangrijk en zijn ook heel  gastvrij. Daaraan besteden ze gerust uren. Maar als je bij hen een keer uitgebreid hebt gegeten en jij nodigt hen terug uit, verwachten ze dat jij ook alles uit de kast haalt voor de maaltijd. Wat wij ‘normaal’ koken vinden, is teleurstellend voor hen.

Dan de Engelsen. Zij beginnen met de uitleg en de aanloop van een probleem, en komen uiteindelijk met het punt zelf. Nederlanders noemen eerst het probleem –‘de auto is kapot’– en daarna volgt de uitleg. Engelsen waarderen het als je je boodschap inpakt; Nederlanders hebben de naam dat ze recht voor z’n raap zijn. Daarvan geld: niet alle directheid is verkeerd, maar ook niet alle directheid is nodig.